بحث کردن با آدم احمق خیلی سخت است. کسی که طرز تفکر متحجرانه دارد و هیچ وقت حتی برای چند دقیقه تحمل
شنیدن حرف مخالف خود را ندارد. چه برسد به اینکه خدای نکرده ، زبونم لال، روم به دیوار بخواهد بهش فکر هم بکند. فکر کردن برای انسان متعصب، بی سواد، بی مطالعه، مرتجع و در یک کلام "دهاتی"، از مردن هم سخت تر است. اگر تمام دنیا جمع شوند و بگویند که فلان موضوع صحت دارد، باز هم قبول نمیکند. اگر برایش استدلال کنی، ناراحت میشود!! اصلا از شنیدن حرف مخالف واهمه دارد ! درست بر خلاف دستور قرآن . که فرمان میدهد که به همه حرف ها گوش کنید و از بین آنها بهترین را انتخاب کنید. درست برخلاف سیره ائمه که حتی با افرادی که خدا را قبول نداشتند بحث میکردند و بدون ناراحت شدن و برچسب زدن، با استدلال منطق خود را بیان میکردند.جالب است که گاهی چنین آدمی، این رفتار را به حساب دینداری خودش مینویسد. فکر میکند مثلا اگر از فلانی بدش می آید و حرف او را گوش نمیکند، اینکار او برائت از کفار است! یا اگر بدون هیچ دلیلی و به صورت چشم بسته دنبال آقای ایکس راه افتاده است و چشم و گوش بسته از او حمایت میکند و مقام عصمت برای او قائل شده است، به دلیل محبت اهل ایمان است! خلاصه چنین آدمی خیلی ادعای دین و مذهبش هم میشود، ولی در عمل روبکرد او نسبت به مسائل دقیقا مشابه اصحاب نهروان است.
این جمله کوروش در مورد چنین آدمی به شدت صدق میکند :
ذهن انسان احمق مانند مردمک چشم است
هر چه نور بیشتر بتابانی تنگ تر می شود